دلم گرفته است!

گفتم: دلم گرفته است!

گفت: چون دل گرفتگی را انتخاب کرده ای،انتخابت را عوض کن.

گفتم: با گفتن یک جمله همه ی احساسم را به بازی می گیرد!

گفت: انتخابت این است،می توانی به جملاتش گوش ندهی!

گفتم: با نگاهش مرا خرد می کند!

گفت: تو خرد شدن را انتخاب کرده ای ،از این پس آیینه بودن را انتخاب کن!

گفتم: تنها مانده ام و عشقی به سراغم نیامده است!

گفت: تنهایی را انتخاب کرده ای،انتخابت را عوض کن،عشق همیشه منتظر است تا تو او را انتخاب کنی!

گفتم: هیچ کاری را نتوانسته ام به پایان برسانم!

گفت: چون «به پایان نرساندن» انتخاب تو بوده،از این به بعد انتخاب کن که برای «به پایان رساندن» از تمام وجودت مایه بگذاری!

گفتم: دوستش دارم اما توجهی به من نمی کند!

گفت: چون «توجه» را انتخاب کرده ای،فقط «دوست داشتن» را انتخاب کن،آنگاه او را خواهی داشت!

گفتم: می ترسم دست به اقدام بزنم!

گفت: «ترس» گزینه ی همه ی آدمهایی است که جرأت دیدار با موفقیت را ندارند،گزینه ات را عوض کن!

گفتم: می خواهم همیشه مانند تو خوب فکر کنم!

گفت: به خودت بستگی دارد.

تو هم می توانی...!