نخستین نگاه

نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت .

نخستین کلامی که دل های ما را

به بوی خوش آشنایی سپرد و به میهمانی عشق برد....

پر از مهی بودی

پر از نور بودم

همه شوق بودی

همه شور بودم

چه خوش لحظه هایی که دزدانه از هم نگاهی ربودیم و رازی نهفتیم...

چه خوش لحظه هایی که میخواهمت را به شرم خموشی /نگفتیم و گفتیم!!

دو آوای تنها ی سر گشته بودیم

رها در گذرگاه هستی

به سوی هم از دور ها پر گشودیم/

چه خوش لحظه هایی که هم را شنیدیم .

چه خوش لحظه هایی که در هم وزیدیم.

چه خوش لحظه هایی که در پرده ی عشق

چو یک نغمه ی شاد با هم شکفتیم

چه شب ها چه شب ها که همراه حافظ

در ان کهکشان های رنگین

در آن بیکران های سرشار از نرگس و نسترن

یاس و نسرین...

ز بسیاری شوق و شادی نخفتیم