شما هیچ طعام هست؟همه گفتند :به حق خدای که تورا به رسالت به خلق فرستاد که نزد ما جز آب نیست.

رسول اصحاب را گفت :کیست که امشب او را مهمان کند که رحمت خدای بر او باد؟مردی از انصار گفت :من او را

مهمان کنم یا رسول الله.و او را به خانه اورد و به زن گفت :پیش ما جز قوت کودکان نیست.گفت:این مهمان

رسول است او را گرامی بدار و هیچ چیز از او ذخیره مگذار.گفت: برخیز و کودکان را به تعلل و بهانه از قوت خویش

مشغول گردان تا در خواب روند و چیزی نخورند.بعد از آن چراغ برافروز و انچه هست پیش مهمان آور چون به خوردن

مشغول شود برخیز که به اصطلاح چراغ میکنم و چراغ را در اصطلاح کردن بکش و بیا تا زبان را میخاییم و دهان را

می جنبانیم چنان که او پندارد که ما می خوریم تا سیر گردد.زن برخاست و طفلان را به بهانه در خواب کرد

و فرمان شوهر به جای آورد و مهمان گمان چنان کرد که ایشان با او می خورند .تا سیر بخورند و ایشان گرسنه

خفتند.بامداد چون پیش رسول آمدند به روی ایشان نظر کرد و تبسم نمود و فرمود که حق تعالی دوش از

فلان و فلانه تعجب کرد و این آیت فرود امد که:<و انانرا هر چند خود نیازمند باشند بر خود می گزینند..سوره ی حشر آیه ی ۹